Τώρα ξέρεις.
Το κάλεσμα Του δεν ήταν για να σου δείξει το δάσος της βροχής,
ούτε το μονοπάτι.
Ήταν για να σε βγάλει απ αυτό.
Και να σου δείξει τις Ύστατες σκιές,
Το ουρλιαχτό της Σιωπής
και την κραυγή του Φόβου.
Το άγνωστο, το θολερό, το Έρεβος της νύχτας.
Κι όταν βρυχάται πίσω σου,
Μη φοβηθείς και μη δειλιάσεις.
Γιατί ίσως το Σκοτάδι Του…μιαν άλλη Λάμψη κρύβει…