Πνεύματα Ξωτικά και Σιδηρόδρομοι
Πνεύματα Ξωτικά και Σιδηρόδρομοι
Στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής υπάρχει μια πόλη που ονομάζεται Port Arthur. Είναι εύπορη γιατί εκεί βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια αργού πετρελαίου. Επίσης, αποτελεί κομβικό σημείο του σιδηροδρομικού δικτύου που αγκαλιάζει ένα μεγάλο μέρος της Χώρας. Ωστόσο, κάτι που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι κάτοικοι του Port Arthur είναι ότι η πόλη τους χρωστάει την ύπαρξή της στις συμβουλές των πνευμάτων και των ξωτικών.
Ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της βιομηχανικής επανάστασης που σάρωσε τον κόσμο κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ήταν ο σιδηρόδρομος. Οι σιδηροδρομικές γραμμές υπήρξαν τα πρώτα συγκοινωνιακά δίκτυα που επέτρεψαν τη μαζική μεταφορά ανθρώπων και αγαθών σε τεράστιες αποστάσεις και με ελάχιστο-συγκριτικά-κόστος. Άνοιξαν νέα σύνορα και έκαναν δυνατή την ταχύτατη οικονομική ανάπτυξη περιοχών που διαφορετικά θα παρέμεναν εγκλωβισμένες στο περιθώριο του πολιτισμού, καταδικασμένες να βιώνουν έναν αιώνιο χειμώνα φτώχειας και απομόνωσης. Ακόμα και σήμερα, στην εποχή των αεροπλάνων των τεράστιων φορτηγών και των πελώριων tankers, τα τραίνα παίζουν καίριο ρόλο στην διατήρηση του υψηλού βιοτικού επιπέδου των σύγχρονων μεταβιομηχανικών κοινωνιών ενώ αποτελούν ένα από τα κατ’ εξοχήν οικονομικά συστήματα μετακίνησης μεγάλου αριθμού ανθρώπων και προϊόντων. Επομένως, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι σιδηρόδρομοι, ειδικά στο συλλογικό ασυνείδητο μιας χώρας σαν τις ΗΠΑ περιβάλλονται από το δικό τους ιδιαίτερο μυστικισμό που ανταγωνίζεται επάξια τη μαγεία που περιβάλλει ένα επίσης πανίσχυρο σύμβολο των ονείρων εκείνης της αχανούς χώρας, το αυτοκίνητο.
Ένας τυχοδιώκτης με περίεργες ανησυχίες
Επιτρέψτε μου τώρα να σας συστήσω τον κύριο Αrthur Stilwell. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 1859 στο Rochester της Νέας Υόρκης και πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1928 στην ίδια πόλη. Υπήρξε ένας από τους πιο επιτυχημένους τυχοδιώκτες-επιχειρηματίες της χρυσής εποχής του Αμερικανικού ονείρου. Εκείνα τα χρόνια οι ΗΠΑ ήταν ακόμα μια χώρα νεαρή, με σύνορα που επεκτείνονταν ασταμάτητα. Ο Arthur ήταν το παιδί μιας οικογένειας ανθρώπων που ήδη είχαν πετύχει πολλά πράγματα στη ζωή τους. Ο πατέρας του ήταν ένας καταξιωμένος έμπορος ειδών λιανικής.
Ο στυλοβάτης της οικογένειας ήταν ωστόσο ο παππούς του, ένας από τους κατασκευαστές του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού της Νέας Υόρκηςκαθώς και ιδρυτής της Western Union Telegraph Company. ΟΑrthur πέρασε το μεγαλύτερο κομμάτι της παιδικής του ηλικίας στην εταιρία του προγόνου του και η μετέπειτα πορεία της ζωής του απέδειξε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος άσκησε μεγάλη-και θετικότατη-επιρροή στη διάπλαση του χαρακτήρα του.
Όταν ήταν 15 ετών, ο Stilwell αποφάσισε να ανοίξει δικά του τα φτερά. Εγκατέλειψε την οικογενειακή εστία έχοντας στην τσέπη του το ποσό των επτακοσίων επτά δολαρίων. Έτρεφε μια μεγάλη επιθυμία να πετύχει στη ζωή του ενώ φαίνεται ότι είχε και κάποια επιπρόσθετα, πιο ασυνήθιστα προσόντα, τα οποία θα παρουσιαστούν στη συνέχεια αυτού του άρθρου. Αρχικά έκανε διάφορες δουλειές στο Saint Louis και στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως περιπλανώμενος πωλητής, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Jennie A. Wood με την οποία μοιράστηκε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή. Κάποια στιγμή υποχρεώθηκε να πιστρέψει στην οικογενειακή εστία για να βοηθήσει τον πατέρα του ο οποίος είχε χάσει πολλά χρήματα σε ατυχείς επενδύσεις στο πετρελαϊκό τομέα.
Ο νεαρός Arthur έστησε μια τυπογραφική εταιρία η οποία έγινε πολύ γρήγορα τόσο επιτυχημένη ώστε ο ίδιος άρχισε να πουλάει νομικά έγγραφα σε ολόκληρη τη χώρα. Η προσωπική του αυτοκρατορία ξεκίνησε ωστόσο όταν σκέφτηκε να τυπώνει δρομολόγια των σιδηροδρομικών γραμμών που περιείχαν διαφημίσεις. Κατά τη διάρκεια της ενασχόλησής του με αυτό το αντικείμενο, έμαθε πολλά για το πώς λειτουργούσαν οι σιδηρόδρομοι και για τις μελλοντικές τους προοπτικές. Έτσι λοιπόν, πριν κλείσει τα είκοσι του χρόνια, είχε ήδη ιχνηλατήσει τον τρόπο με τον οποίο θα γινόταν ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος.
Προτού ασχοληθεί με τους σιδηρόδρομους φρόντισε να μαζέψει ένα αξιόλογο κεφάλαιο: Εργάστηκε ως ασφαλιστικός πράκτορας για μια εταιρία που εξειδικευόταν στην ασφάλιση των Ταξιδιωτών, ένα επάγγελμα που του απέφερε ένα πλουσιότατο εισόδημα. Ανέπτυξε έναν αριθμό ασφαλιστικών προϊόντων που έφεραν μια πραγματική επανάσταση στο χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης όπως για παράδειγμα ετήσια ασφαλιστικά κουπόνια που ύστερα από μια συγκεκριμένη ηλικία εξασφάλιζαν για τον ασφαλισμένο ένα συγκεκριμένο προσυμφωνημένο ετήσιο εισόδημα.
Το 1885 μετακόμισε στο Kansas City, που ήταν τότε μια από τις πιο γοργά αναπτυσσόμενες πόλεις της Αμερικής. Εκεί ξεκίνησε μια εταιρία επενδύσεων. Πουλούσε εκτάσεις γης και ακίνητα ενώ άρχισε να κυνηγάει και το όνειρό του, την κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών. Η μεγαλύτερη του φιλοδοξία του ήταν η αποπεράτωση μιας σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε το Κansas City με τον Κόλπο του Μεξικού. Άρχισε να αγοράζει και να συνδέει προϋπάρχουσες σιδηροδρομικές γραμμές και τελικά ίδρυσε μια εταιρία που ονομαζόταν Kansas City Southern Railroad (ΚCSR) σύμφωνα με την αγαπημένη συνήθεια των Αγγλοσαξόνων να χρησιμοποιούν ακρωνύμια για να ονομάσουν σχεδόν τα πάντα. Καθώς άπλωνε τις γραμμές του όλο και περισσότερο, ίδρυσε μια σειρά από πόλεις-σιδηροδρομικούς σταθμούς. Ανάμεσα τους, οι πιο γνωστές, είναι ακόμα το Stilwell, της Οklahoma, και το Port Arthur, του Texas.
Η αλήθεια είναι ότι το μεγαλεπήβολο εκείνο εγχείρημα δεν αποπερατώθηκε δίχως αναποδιές και απρόσμενες δυσκολίες. Την εποχή εκείνη, η κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής σε παρθένο έδαφος όπου δεν υπήρχε κανενός είδους προϋπάρχουσας υποδομής, συνεπάγονταν σωρεία προβλημάτων. Η επιχείρηση του Stilwell αντιμετώπισε πολλές ζημιές που προήλθαν από τυφώνες, ασθένειες όπως τον τρομερό κίτρινο πυρετό και μηνύσεις ατόμων που διεκδικούσαν τα εδάφη απ’ όπου θα περνούσαν οι σιδηροτροχιές του. Το 1899 μάλιστα, έχασε τον έλεγχο της επιχείρησης η οποία αντιμετώπισε το φάσμα της χρεωκοπίας αλλά δύο χρόνια αργότερα, η ανακάλυψη ενός μεγάλου κοιτάσματος πετρελαίου στα εδάφη απ’ όπου περνούσαν οι γραμμές της, διέσωσε το όλο εγχείρημα, αν και ο Stilwell δεν ήταν πλέον ο κύριος ιδιοκτήτης των μετοχών της. Απτόητος από όλες αυτές τις εξελίξεις, ο Stilwell ίδρυσε μια καινούργια εταιρεία με σκοπό να ολοκληρώσει επιτέλους το έργο του, δηλαδή τη σιδηροδρομική σύνδεση του Kansas City με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Δυστυχώς, γρήγορα βρέθηκε αντιμέτωπος με σοβαρά οικονομικά προβλήματα που προέκυψαν από την Μεξικανική επανάσταση. Η δεύτερη εκείνη εταιρία η Kansas City, Mexico and Oriental Railway χρεοκόπησε το 1912 αλλά, όλως παραδόξως, όπως ακριβώς συνέβη και την πρώτη φορά, κάτω από τις καινούργιες εκείνες γραμμές ανακαλύφθηκε ξανά ένα μεγάλο πετρελαϊκό κοίτασμα που εξασφάλισε την επιβίωσή της. Στο μεταξύ ο Stilwell είχε φτάσει σε μια ώριμη ηλικία συνταξιοδότησης. Άρχισε λοιπόν να χτίζει δημοφιλείς κατοικίες και γειτονιές στη Νέα Υόρκη, δημόσια κτίρια και πάρκα. Επίσης ανέπτυξε ένα έντονο ενδιαφέρον για τις τέχνες τα βιβλία και τη μουσική. Τραγουδούσε πολύ καλά. Έπαιζε αρμόνιο και έγραψε πολλά μυθιστορήματα ποίηση και θεατρικά έργα.
Ο συγγραφέας και η σχέση με τον κόσμο των πνευμάτων
Από αυτά που ήδη διαβάσατε, θα πρέπει να έχετε ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Arthur Stilwell ήταν ένας ασυνήθιστος άνθρωπος. Η προσωπικότητά του διέφερε πολύ από την τυπική εικόνα ενός κυνικού και πεζού επιχειρηματία που αντιλαμβάνεται τα πάντα ως οικονομικές αξίες. Το πόσο ασυνήθιστος ήταν φάνηκε ξεκάθαρα από τα βιβλία που εξέδωσε και τα οποία δημιούργησαν μεγάλη αίσθηση, όχι μόνο εξαιτίας του περιεχομένου τους αλλά και γιατί γράφτηκαν από έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή αποτέλεσε την πεμπτουσία του Αμερικανικού ονείρου.
Στο βιβλίο «Live and Grow Young,» (Ζήσε και Μεγάλωσε Νέος) ο Stilwell δήλωσε ορθά-κοφτά ότι σε όλη του τη ζωή, ακόμα και όταν ήταν παιδί, λάμβανε μηνύματα από τον κόσμο των πνευμάτων. Αυτά τα μηνύματα άσκησαν μια πολύ βαθιά επίδραση στην κατοπινή του εξέλιξη. Στην ουσία, απέδωσε την μεγάλη οικονομική του επιτυχία στα Brownies, μια φυλή φιλικών ξωτικών που σύμφωνα με τις Αγγλικές και τις Σκωτσέζικες παραδόσεις ζουν σε σπίτια και βοηθάνε στις δουλειές του σπιτιού. Τα συγκεκριμένα όντα προτιμάνε να παραμένουν αόρατα στα μάτια των ανθρώπων και εργάζονται μονάχα στις νυχτερινές ώρες με αντάλλαγμα μικρές μερίδες φαγητού. Μέχρι και σήμερα είναι πολύ γνωστά στο Yorkshire και στο Sussex.
Εκείνα τα Brownies λοιπόν, του έδιναν χρήσιμες συμβουλές κάθε φορά που έπρεπε να πάρει μια σημαντική απόφαση για το μέλλον των επιχειρήσεών του. Στο ίδιο βιβλίο ανέφερε ως παράδειγμα μια χαρακτηριστική περίσταση κατά την οποία σχεδίαζε ν’ αγοράσει μια σιδηροδρομική γραμμή που θα διέτρεχε την απόσταση από το Shreveport, της Louisiana, μέχρι το Houston του Texas. Τα Brownies τον προειδοποίησαν να μην προχωρήσει στην εκτέλεση του συγκεκριμένου εγχειρήματος. Του είπαν επίσης ότι δεν έπρεπε να επιλέξει την πόλη του Galveston ως τον τερματικό σταθμό του Kansas City Southern Railroad, γιατί το συγκεκριμένο αστικό κέντρο ήταν καταδικασμένο να καταστραφεί από την οργή των στοιχείων της φύσης. Ο Stilwell αποφάσισε να ακολουθήσει τις συμβουλές των αλλοκοσμικών του φίλων και να ιδρύσει την πόλη του Port Arthur ως τον τερματικό σταθμό του δικτύου του. Αγόρασε την έκταση όπου θα χτιζόταν η πόλη για μονάχα 7 δολάρια το εκτάριο και έκτοτε, το Port Arthur άνθισε ως δια μαγείας. Ολωσδιόλου συμπτωματικά, το 1900, τέσσερις μόλις μέρες μετά την ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού δικτύου, το Galveston καταστράφηκε ολοσχερώς από έναν πανίσχυρο τυφώνα.
Brownies και σιδηρόδρομοι
Σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 15 Ιουνίου του 1922 στους «New York Times,» ο Sir Arthur Conan Doyle, ξακουστός οπαδός του Πνευματισμού και υπέρμαχος της άποψης ότι οι νεράιδες και τα Ξωτικά είναι υπαρκτά όντα που ζουν σ’ έναν παράλληλο κόσμο, δήλωσε ότι ο συγκεκριμένος μεγιστάνας είχε βιώσει κάποιες από τις σημαντικότερες ψυχικές εμπειρίες που θα μπορούσε να έχει ένας ζωντανός άνθρωπος. Ο ίδιος ο Stilwell εξάλλου του είχε πει ότι οι συμβουλές των Brownies έρχονταν με τη μορφή ονείρων και νυχτερινών επισκέψεων που μεταφράζονταν σε ψιθύρους που άκουγε τη νύχτα: «Έχω χτίσει πάνω από 3.000 μίλια σιδηροδρομικών γραμμών» του είχε πει ο Stilwell, «Κάθε κομμάτι κάθε γραμμής έχει οριστεί από πνεύματα που ήρθαν στη ζωή μου μέσω ονείρων και μου είπαν τι να κάνω. Ποτέ δεν μου είπαν κάτι που δεν αποδείχτηκε αληθές.»
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι πρώτες αλλοκοσμικές του επαφές ξεκίνησαν όταν ήταν τεσσάρων ετών. Προειδοποιούσε τη μητέρα του πότε θα έρθουν επισκέπτες, πολύ προτού εμφανιστούν εκείνοι. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών είδε για πρώτη φορά με την άκρη του ματιού του ένα κορίτσι, την Jennie Wood, η οποία του ήταν εντελώς ξένη. Είπε στη μητέρα του ότι θα την παντρευόταν σε πέντε χρόνια. Και έτσι ακριβώς έγινε. Οι «νυχτερινοί επισκέπτες» του τον βοηθούσαν και με τα κείμενά του: «Έχω γράψει ποιήματα που μου τα υπαγόρευσαν νεκροί ποιητές και μουσική που συνέθεσαν για μένα νεκροί καλλιτέχνες.» Επίσης, ακολουθώντας την ίδια μέθοδο, έγραψε 21 μυθιστορήματα. Τα Brownies» του εξήγησαν ότι για κάποιο λόγο επικοινωνούν μαζί του πιο εύκολα από ότι με άλλους ανθρώπους αν και τα ίδια δεν γνώριζαν γιατί. «Σήμερα θα σας τα πω όλα,» δήλωσε κάποτε σ’ έναν έκπληκτο δημοσιογράφο των Times, «και δεν με νοιάζει αν θα με πουν ανισόρροπο.»
Η πτώση
Ίσως όμως οι αλλοκοσμικοί του φίλοι να μην ενέκριναν εκείνες τις δημόσιες εκμυστηρεύσεις. Σύντομα μετά από αυτές τις συγκλονιστικές δηλώσεις του στους «Times», ο Stilwell τραυματίστηκε σοβαρά σ’ έναν ανελκυστήρα και έμεινε ανάπηρος. Το 1928 άρπαξε πνευμονία και πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους από εγκεφαλικό. Η γυναίκα, η οποία ήταν ένθερμη οπαδός των θεωριών του Πνευματισμού, θρήνησε τόσο πολύ το θάνατο του που τελικά ένιωσε ότι δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίσει να ζει. Αποφάσισε λοιπόν να τον συναντήσει στην μετέπειτα ζωή: Δυο βδομάδες μετά το θάνατό του, φόρεσε τα ομορφότερα ρούχα της και πήδηξε από το παράθυρο του διαμερίσματος που μοιραζόταν μαζί του στη Νέα Υόρκη. Το ζευγάρι δεν είχε παιδιά. Οι σωροί του αποτεφρώθηκαν όπως είχαν ορίσει στις διαθήκες τους και επειδή κανείς δεν διεκδίκησε τις τέφρες τους, εκείνες εξαφανίστηκαν για πάντα.
Ένα επιπρόσθετο στοιχείο που καθιστά το έργο του Stilwell ακόμα πιο παράξενο, είναι το γεγονός ότι κατασκεύασε πάνω από 3000 μίλια σιδηροδρομικών γραμμών, ένα μεγάλο ποσοστό των οποίων απλώνεται παράλληλα με μια ζώνη όπου ακόμα και σήμερα παρουσιάζονται αυξημένα κρούσματα παραφυσικών δραστηριοτήτων οι οποίες περιλαμβάνουν θεάσεις του γνωστού Bigfoot καθώς και φασματικών φώτων όπως είναι τα λεγόμενα «Spook lights» τα οποία εμφανίζονται κοντά στην πόλη Seneca του Missouri.
Ο Arthur Stilwell ήταν ένας Πνευματιστής, μέλος ενός κινήματος που παρουσιάζω και αναλύω εκτενώς στο βιβλίο μου «Τα μυστικά της Λέσχης των Ξωτικών» και το οποίο ήταν πολύ δημοφιλές στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλές από τις περιπτώσεις παραφυσικών φαινομένων που είχαν θεωρηθεί αυθεντικές από τους πνευματιστές αποκαλύφθηκε τελικά ότι ήταν απάτες, αλλά η περίπτωση του Stilwell διαφέρει. Ο «στρατός των πνευμάτων» που τον βοήθησε να πετύχει πολλά πράγματα, να χτίσει σιδηρόδρομους, να ιδρύσει πόλεις και να γράψει βιβλία και τραγούδια, φαίνεται ότι είχε μια αντικειμενική διάσταση.
Ίσως ο Αrthur Stilwell να έζησε ως ένας σύγχρονος τεχνο-Σαμάνος. Όπως οι αινιγματικοί εκείνοι μάγοι-ιερείς της μακρινής προϊστορίας γεννήθηκε με το χάρισμα να λαμβάνει κατά τρόπο μη συμβατικό πληροφορίες από κάποιον υποθετικό «κόσμο των πνευμάτων» και να τις διαχειρίζεται έτσι ώστε να πυροδοτεί αλλαγές στην πραγματικότητα της εποχής του. Ίσως βέβαια, όπως και οι περισσότεροι οραματικοί Μεσσίες και Απόστολοι που επηρέασαν την ιστορία του ανθρώπινου είδους, να χρησιμοποιήθηκε ως όχημα από εκείνες τις διάνοιες με τις οποίες επικοινωνούσε, προκειμένου να αποπερατώσει ένα πολύ συγκεκριμένο έργο. Είναι εντυπωσιακό το ότι οι οντότητες που τον επισκέπτονταν τον έπεισαν να αποπερατώσει ένα εγχείρημα που είχε ένα καθαρά τεχνολογικό χαρακτήρα. Επίσης, είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι χρεωκοπίες που υπέστησαν οι εταιρείες του δεν κατάφεραν να εμποδίσουν την ολοκλήρωση του εγχειρήματος του: Η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου στα σημεία ακριβώς όπου δραστηριοποιούνταν, επέτρεψε την αποπεράτωσή του. Υπάρχει κάτι το πολύ παράξενο σ’ όλα αυτά: Αν υποθέσουμε ότι η εξέλιξη του ανθρώπου επηρεάζεται από κάποιες πανάρχαιες αλλοκοσμικές διάνοιες που την ωθούν προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση, μήπως η τεχνολογική έκρηξη της βιομηχανικής εποχής αποτελεί δικό τους κατόρθωμα;