Η νύχτα μακραίνει, κι ο χρόνος παγώνει·

ο γέρος θεός σβήνει, μα ο σπόρος δε λιώνει.

Ακούστε! στους ανέμους καλπάζει ο τρομερός οδηγός των ψυχών,

ο Odin, μεσά στις ζοφερές σκιές και τις καταιγίδες που ουρλιάζουν.

Ουρλιαχτά και απόκοσμα γέλια αντηχούν από ψηλά,

Καβάλα σε άτια φασματικά και λύκους με μάτια φλογερά!

Στο δάσος αναμετρούνται δύο βασιλιάδες·

ο Oak King  κι ο Holly King, για το στέμμα του Ήλιου.

Άλικο το αίμα στάζει στο χιόνι  και γίνεται αυγή,

ο νέος βασιλιάς χτυπά το σκήπτρο του ήλιου και το σκοτάδι αναριγεί!

Ο Διόνυσος γελά με κρασί και έκσταση μοιράζει,

χορεύει ξυπόλυτος πάνω στον πάγο της λήθης και λιώνει τα όρια της ψυχής.

Στην έκσταση της μέθης του, ο κόσμος ανασαίνει ξανά·

Ο χορός του κάνει το θάνατο να λυγά.

Οι πρόγονοι ψιθυρίζουν κάτω απ’ τη γη:

“θυμήσου ποιος είσαι, όταν απλώνεται η σιωπή.”

Η φωτιά υψώνεται! σπονδή στους θεούς! Odin, Thor και Freyr!

Καλούμε το  φως, καλούμε τη ζωή.

Το πνεύμα του χειμώνα στέκει γαλήνιο,

κρατά την ισορροπία του φθαρτού και του αιώνιου.

Η αυγή στάζει χρυσό απ’ τα κέρατα του χρόνου,

κι η ψυχή νιώθει τη στροφή στο πέρασμα του δρόμου.

Ο τροχός γυρνά και το φως γεννιέται μέσα απ’ το δικό του σκοτάδι

Μια θυσία στο Yule για Ειρήνη, υγεία και χαρά σε ένα ακόμη κύκλο!