Η νύχτα μακραίνει, κι ο χρόνος παγώνει· ο γέρος θεός σβήνει, μα ο σπόρος δε λιώνει. 

Ακούστε! στους ανέμους καλπάζει ο τρομερός οδηγός των ψυχών, ο Odin, μεσά στις ζοφερές σκιές και τις καταιγίδες που ουρλιάζουν.

Ουρλιαχτά και απόκοσμα γέλια αντηχούν από ψηλά, Καβάλα σε άτια φασματικά και λύκους με μάτια φλογερά! 

Στο δάσος αναμετρούνται δύο βασιλιάδες· ο Oak King κι ο Holly King, για το στέμμα του Ήλιου.

Άλικο το αίμα στάζει στο χιόνι και γίνεται αυγή, ο νέος βασιλιάς χτυπά το σκήπτρο του ήλιου και το σκοτάδι αναριγεί!

Ο Διόνυσος γελά με κρασί και έκσταση μοιράζει, χορεύει ξυπόλυτος πάνω στον πάγο της λήθης και λιώνει τα όρια της ψυχή.

Στην έκσταση της μέθης του, ο κόσμος ανασαίνει ξανά· Ο χορός του κάνει το θάνατο να λυγά.

Οι πρόγονοι ψιθυρίζουν κάτω απ’ τη γη: “θυμήσου ποιος είσαι, όταν απλώνεται η σιωπή.”

Η φωτιά υψώνεται! σπονδή στους θεούς! Odin, Thor και Freyr! Καλούμε το φως, καλούμε τη ζωή.

Το πνεύμα του χειμώνα στέκει γαλήνιο, κρατά την ισορροπία του φθαρτού και του αιώνιου. 

Η αυγή στάζει χρυσό απ’ τα κέρατα του χρόνου, κι η ψυχή νιώθει τη στροφή στο πέρασμα του δρόμου. 

Ο τροχός γυρνά και το φως γεννιέται μέσα απ’ το δικό του σκοτάδι Μια θυσία στο Yule για Ειρήνη, υγεία και χαρά σε ένα ακόμη κύκλο!